14-08-06

Vleermuis tegen wil en dank

De nachtelijke uren kruipen voorbij in de meest letterlijke zin van het woord. Ik werp een figuurlijk blik op de klok en voel m'n hart in m'n schoenen zakken. Schoenen die ik niet eens draag aangezien ik me in m'n bedstee bevind. Een gevoel van déja-vu overvalt me wanneer ik besef dat er weer een uur gekomen en gegaan is. De klok blijft tikken.

Ik draai me op m'n andere zij en laat de achtergrondmuziek de klok overstemmen. M'n wirwar van gedachten doet de muziek verstommen en houdt me in z'n greep. Machteloos tegen zo'n overmacht leg ik me erbij neer en sta op. Ik trek m'n stoutste schoenen aan, die tevens m'n warmste zijn en begeef me naar het terras. De klok blijft tikken.

Ik laat m'n overmatig praktische gedachtenstroom los op een onbeschreven blad. Al rokend neem ik de nachtelijke stad in me op en merk dat er zelfs hier vleermuizen fladderen tegen het schijnsel van de maan. Ik schud m'n eigen wilde manen los en begeef me terug naar m'n warme nest. Ik leg me terug neer en sluit m'n ogen. De klok blijft tikken.

Geluiden van buiten doen me weer naar het uur zoeken. Zoals verwacht zie ik dat het ochtendlicht zich terug een weg tracht te banen doorheen m'n slaapkamer. Ik weet dat ik zodadelijk wel de slaap zal kunnen vatten. M'n eeuwige klok blijft tikken, ook al heb ik ze vorige maand door het raam gegooid, onder een voorbijrijdende vrachtwagen.

Het leven van een a-typische vleermuis die 's nachts wil slapen is hard...

06:42 Gepost door Isaiah | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

goh je bent terug :-) goed!

Gepost door: Doornroosje | 14-08-06

De commentaren zijn gesloten.