25-08-05

Stand van zaken, "'t kan verkeeren"

De weg kwijt zijn, het kan soms eens goed zijn. Vorige week was ik volkomen verloren wat betreft mijn opname. De overvloed aan informatie die me de laatste maanden overspoeld had was me teveel geworden en m'n toch al overvolle keikop had het begeven. Ik zat als het ware met een tekort aan vast geheugen, dus was het tijd voor een grondige defragmentatie. Aanleiding dus voor een beetje oerdegelijke zelfcontemplatie.
Met een vast structuurplan in de hand heb ik deze immense taak aangevat en met veel plezier kan ik melden dat ik ze volgens mij tot een positief einde heb kunnen brengen. Ik ben voor mezelf aan een duidelijke stand van zaken gekomen waarin ik alles bepaald heb wat ik wilde bepalen. Een overzicht van mijn symptomatische problematiek van enkele maanden terug gecombineerd met een duidelijk overzicht hoe het momenteel met me gesteld is leerde me dat ik symptomatisch voor het overgrote deel terug in orde ben. Oud nieuws echter, aangezien dit al een tijdlang het geval is en ik me hier terdege van bewust was.
Ook wist ik al dat ik een fractie van mijn kernproblemen aangeraakt had, en door terugkoppeling naar het symptomatische heb ik daarin gezien dat ik voor mezelf de kern van de zaak heb bepaald. Ik weet waarom ik bepaalde zaken doe. Ik weet waarom ik in bepaalde situaties reageer zoals ik reageer. Ik weet dat die reacties nog zouden terugkomen als ik nu mijn ontslag zou indienen. Maar wat misschien wel het allerbelangrijkste geweest is dat ik voor mezelf uitgemaakt heb is dat ik weet wat ik naar de toekomst toe wil. Dat ik besef welke zaken ik wil aangepakt hebben alvorens mijn verblijf op Sint-Lucia te beëindigen, hetgeen dus betekent dat ik zeer (ontslag?)gericht kan beginnen werken waar het hiervoor ondanks toch al een redelijke periode van opname vooral nog een zoektocht was.
Het grootste probleem dat zich nu stelt is dat ik deze dingen eigenlijk helemaal niet weet. Morgen zal ik pas weten of de dingen die ik zelf ontdekt heb, de zaken die ik zelf gedestilleerd heb uit mijn hersenstorm, of die "wetenschappen" effectief waar zijn, of dat het weer spiegels zijn die ik mezelf voorhoud in de hoop dat het me beter vergaat dan het eigenlijk doet. Morgen komt de confrontatie met mijn persoonlijke psychologe, iets waar ik enorm sterk naar uitkijk. Ondanks het feit dat ik relatief overtuigd ben van mijn eigen conclusies knaagt de onzekerheid toch aan me. Ik ben er uiteraard bang voor, het zou maar vreemd zijn, niet? Aangezien een van mijn centrale problemen zeer sterk te maken heeft met angst (don't ask, I might humour you later) denk ik dat het logisch dat ik met enige anticipatie-angst naar morgen toeleef. Desalniettemin is er een enorme drang in me aanwezig naar morgen.
We zullen zien. "'t kan verkeeren" zeide Bredero...

16:30 Gepost door Isaiah | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-08-05

emotionele dronkenschap

Dit weekend was een weekend dat een hoogtepunt van mijn jaar moest worden. Of het zo geworden is weet ik niet aangezien ik me er niet meer alles van herinner. Wat ik wel nog heel duidelijk weet is dat ik beter gezwegen had. Ik vrees dat ik in al mijn dronken eerlijkheid iets heb prijsgegeven aan iemand dat ik beter niet had prijsgegeven aangezien ik er vermoedelijk nog dubbel en dik zal voor moeten betalen.Nu ik me in een stadium bevind waarin emoties zeer sterk aanwezig zijn dien ik voor mezelf terug te leren deze onder controle te houden zodat deze gevoelens niet in de weg komen te staan van een goede vriendschap. Iets dat ik dus dit weekend niet gedaan heb, integendeel zelfs vrees ik. Ik vrees dat ik mijn mond niet heb kunnen houden tegen degene die ik - eigenlijk reeds jaren trouwens - verafgood. Ik vrees dat mijn woorden haar niet gemakkelijk zullen gevallen zijn. Ik vrees dat er nu een afstand tussen haar en mezelf gecreëerd is, ondanks het feit dat we al jaren heel goede vrienden zijn.Ik hoop dat het niet zo is, dat ik ongelijk heb. Ik hoop dat dit geen weerslag zal hebben op ons, en als het een weerslag heeft laat het dan bij God een positieve zijn.Verdomd lastig dat ik niet weet wat ik exact gezegd heb...

15:53 Gepost door Isaiah | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |