22-03-05

Aan alles is een begin

Goeiedag.
Laten we even kennismaken: ik ben 23 winters (om correct te zijn zijn het eigenlijk herfsten, maar geef toe dat het minder aantrekkelijk klinkt, niet?) oud en ben professioneel gesproken wat men zou noemen "uitkeringsgerechtigde werkloze". Ik prefereer zelf de term zelfstandig student avondschool, maar ik vermoed dat dit verder van de waarheid is dan wat de eerste term omvat.
De stimulans om aan dit boek vol mijmeringen te beginnen is in feite tweeledig. In eerste instantie is er de persoon die zich verbergt onder een prachtige alias en van wie ik gisteren voor de eerste maal een blog mocht lezen. Voordien had ik nog nooit zo'n blog onder ogen gehad en het zijne was me meer waard dan hij zichzelf kan voorstellen denk ik. Die persoon (vanaf nu noemen we hem P.) is sinds jaar en dag (5 jaar om correct te zijn) iemand die ik beschouw als een rode draad in mijn leven. Bij tijd en wijle was het eerder een klein garendraadje, terwijl op andere momenten er eerder sprake kon zijn van een ware elektriciteitskabel. Hij is m'n eeuwige partner in melancholie, en ik hoop bij deze dan ook een eerste sollicitatie te kunnen plaatsen voor een plaats aan zijn zijde in het land waarmee we beiden een innige liefdesrelatie hebben, namelijk Melancholië.
Aangezien ik sprak over een tweeledigheid dien ik meteen dus de tweede reden op te geven. Hierover kan veel geschreven worden, maar ik denk dat ik me daar voorlopig nog even van ga onthouden. Het is de bedoeling dat deze blog zowel voor mezelf als voor jullie, de lezers, een ontdekkingsreis wordt naar de persoon die schuilgaat achter de nick "Isaiah". Er kan sowieso sprake zijn van therapeutisch schrijven, aangezien mijn persoonlijke zielenknijper me ook aangeraden had een dagboek bij te houden. Dit is voor mij een aanzet geweest om m'n leven terug op aloude literaite wijze in beeld te proberen brengen, alsook om via dit schrijven mezelf te (her)ontdekken.
Er is veel aan mezelf dat ik ken, en waar ik een persoonlijke afkeer van heb. Er is echter ook heel veel aan mezelf dat ik niet ken, en waar ik enorm hard naar wil zoeken teneinde een verbetering te kunnen brengen in de verstandhouding die ik heb met mezelf, en meerbepaald met de persoon die m'n leven leidt. Indien je de korte samenvatting leest van m'n blog zal dit misschien al iets duidelijker worden, maar voorlopig volstaat het dat ik me in mysteriën hul. Trouwens, zelfs al wou ik duidelijker zijn, het zou me op dit moment toch nog niet lukken.
Tot slot zou ik deze blauwe maandag willen afsluiten met iets dat ik tot een persoonlijk signatuur wil maken, namelijk de plaat van de dag. En voor vandaag hebben we gekozen voor de live uitvoering van "The Mirror Men" van Deine Lakaien. Doe ermee wat u wil, het zal me eerlijk gezegd worst wezen.
Voor immer uw bescheidene,
 


00:37 Gepost door Isaiah | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Betrapt makker! Tot donderdag... ;-)
En vooral: welkom...

Gepost door: Llorando | 22-03-05

Meer, maar niet te snel Als je zo kan starten, heb je het ongetwijfeld in de vingers. Ontrafel het kluwen en laat ons vanaf de zijlijn meegenieten van de teksten die dat oplevert. Méér van dat, maar zorg dat we niet te snel aan het einde van die ontdekkingsreis geraken...

Gepost door: Stof | 22-03-05

Welkom! In het fantastische blogland, waar waarheden rondzwermen, gevoelens zweven, melancholie een leidraad voor meerderen is,waar lief en leed gedeeld word, waar hechte banden gesmeed worden.
Je hebt er alvast een lezertje bij..

Gepost door: Tinkerbell | 22-03-05

De commentaren zijn gesloten.